Hella, 13 januari 2012
Maleisië , Kota Kinabalu 32°

Bijna Thuis

We zijn al bijna aan het eind van onze reis/mijn vakantie. Hier is daarom ook een laatste verslag van onze avonturen die we de afgelopen weken hebben beleefd.
Nieuwjaar hebben wij gevierd in Langkawi, een eiland boven bij het vaste land van Maleisië. Rond 10 uur zijn we naar het strand gegaan waar zo’n beetje het hele eiland bleek te zijn. Tot half 12 hebben we gezellig ‘geyathzeeëd’ en zijn toen maar een veilige plek gaan zoeken om het vuurwerk te bekijken. Rond kwart voor 12 begonnen ze met het vuurwerk en het eindigde rond kwart over 12. Het vuurwerk was echt super mooi (en super illegaal in Nederland denk ik)! Het hield maar niet op en het werd steeds mooier. We vonden het wel een beetje apart dat de mensen niet aftelden en elkaar geen gelukkig Nieuwjaar wensten, blijkt dus ook cultuur gebonden te zijn. Net als de wensballonnen die de mensen hier oplaten. Vet mooi en een super leuk idee. Misschien ook iets voor onze familie, aangezien het bij een wensballon wél duidelijk is wat je aan moet steken. Zij hebben namelijk een half uur lang trektouwtjes proberen aan te steken.
Na Langkawi zijn we naar het eiland Penang gegaan. In Penang zijn we onder andere naar een nationaal park geweest. Aangezien wilde dieren niet echt ons favoriet is, hebben we bij het informatieloket gevraagd of er veel dieren waren. Nee, er waren er nu niet zoveel. We hadden geluk als we er wat tegen kwamen. En een geluk dat wij natuurlijk hadden!!! Na 5 passen kwamen wij al een dier tegen dat er bepaald niet schattig uit zag. Na even slikken zijn we toch maar doorgelopen, maar een minuut later zagen wij alweer allemaal apen op het pad lopen. We keken elkaar aan en dachten beide hetzelfde: wij gaan NU terug. Dat was dus een korte wandeltocht. Gelukkig kon je ook per boot rondom het park en ‘rusten’ op een strand in het park. We voelden ons behoorlijke losers op de boot, maar het voelde toch ook wel heel erg goed. Na de stop op het mooie strand zijn we even later weer teruggegaan. Verder hebben we de Penang Hill bezocht: een berg op Penang waar je een mooi uitzicht hebt op Georgetown, de hoofdstad van het eiland. Dit was allemaal niet gelogen, het uitzicht was inderdaad erg mooi. Ons werd boven op de berg een rondrit aangeboden per golfkar. Dit leek ons wel interessant, dus stapten we in. Helaas was deze rit niet zo heel interessant. De golfkarchauffeur stopte onderweg nog even, zodat we een foto konden maken van de brievenbus die langs de weg stond en na 2 km zei hij: “Zo, dit was 2 kilometer en nu gaan we weer terug.” Dus draaide hij zijn karretje en zo stonden wij 5 minuten later weer bij het beginpunt.
Onze volgende stop hebben we bereikt per vliegtuig; Kota Kinabalu, dit ligt op Borneo. Vanwege het regenseizoen daar en dus de kans op overstromingen besloten we om eerst zover mogelijk naar het oosten van Borneo te gaan, zodat we daarna weer rustig terug konden reizen. We wilden nog graag een tour door de jungle doen en dit besloten we in Sukau te doen. De busrit naar Sukau vergeten we denk ik niet snel weer. We slingeren tussen de bergen door over een hobbelige weg. We zagen bieden hoe we onze tas met eten leegmaakten om het eventueel snel te kunnen grijpen om het met iets anders te vullen. Gelukkig was dit niet nodig en kwamen we na 7 uur aan in Sukau. We konden daar drie tours doen per boot (dit sprak ons erg aan) door het regenwoud en we kregen er een gratis jungletocht bij. ’s Avonds hebben we de eerste tocht per boot op het water gedaan. Dit was echt heel erg gaaf, de gids scheen met een grote zaklamp rond en zo hebben we een krokodil, veel vogels en slapende apen gespot. Met het spotten van dieren is iedereen natuurlijk muisstil. Op een gegeven moment moest ik niezen. Ik hield het netjes in, maar Evelien zag hel al helemaal voor zich..Net een heel zeldzaam beest en dan ‘hatsjoe’, weg beest. Het is echt niet grappig als je dan de slappe lach krijgt. De volgende ochtend hadden we om 6.00 uur de volgende tour. We hebben weer veel dieren gespot en na een tijd varen kwamen we aan bij een stuk land waar we uit konden stappen en waar de jungle tocht zou beginnen. Na een vreselijk eng verhaal over bloedzuigers, slangen en gevaarlijke olifanten wilden we weer het liefst de boot in. Gelukkig bleek het praatje van de gids niet nodig te zijn en hoefden we alleen maar op te passen voor bloedzuigers. Het was echt super mooi en indrukwekkend om door de jungle te lopen. We liepen midden in een Discovery documentaire. Gigantische bomen en bijzondere planten. ’s Middags hebben we de laatste tour gedaan en hebben toen goed een Orang Oetan kunnen spotten. Daarnaast hebben we ook nog de geniale neusapen gezien. Indrukwekkende dieren. Na Sukau zijn we naar Sandakan gegaan. Vanuit hier wouden we naar Sepilok waar het rehabilitatiecentrum voor Oerang Oetans is. Ook dit was erg indrukwekkend. Vooral om te horen en te zien dat het net mensen zijn.
Na Sandakan zijn we weer naar Kota Kinabalu gegaan waar we nu ook zijn. Het eten in Maleisie vinden wij erg lekker. We kunnen soms de hele dag bezig zijn met wat en waar we zouden gaan eten. Het beste eten koop je waar de mensen nauwelijks Engels praten en vaak hebben we dan ook geen idee wat we eten. Maar het is zo lekker. We hadden dan ook nog 1 ding op ons lijstje staan: een kookles. We zijn eerst naar de Central Market geweest om alle (verse!) ingrediënten te halen, zelfs alle kruiden zijn vers. We hadden veel ingrediënten nog nooit gezien. Misschien dat we ze wel herkennen als ze in een potje zitten. Vervolgens hebben we van deze ingrediënten een heerlijk gerecht gemaakt. We hebben van de vrouw die ons hielp wel een recept gekregen, maar we hadden niet echt het idee dat ze zich hier heel erg aan hield. Alles gaat hier op gevoel. Hopelijk hebben wij dat gevoel goed genoeg in ons opgenomen om dit heerlijke gerecht thuis ook te maken. Al lijken de verse ingrediënten mij het grootste probleem.
Vanuit hier vliegen wij morgen terug naar Johor Bahru, dat ligt onderin Maleisië, tegen de grens van Singapore. Vanuit daar gaan we per bus naar Singapore, waar we nog 1 nacht slapen. Vanuit Singapore vliegen we vervolgens weer naar huis. Evelien vertrekt dan naar Dusseldorf, waar ze door haar ouders wordt opgehaald. Ik vertrek naar Amsterdam en wordt door Ellen en Jelger opgehaald, wat wij echt heel erg tof van hun vinden! Hoewel we een super leuke en gave tijd hebben gehad, hebben we ook wel weer zin om naar huis te gaan. Een schoon bed, schone kleren en een goede douche. Hagelslag (vooral Evelien), kaas en stamppot. Misschien heeft onze vader soms wel gelijk: ‘de mooiste reis, is de terugreis’.

Tot snel!
Groetjes Evelien en Hella

Verras Eveliensiegerink in Maleisië met een belletje via HalloBuitenland.nl